Sto lat od narodzin Siegfrieda Lenza – ełckie korzenie wielkiego pisarza

Ełk zatrzymał się na chwilę, przypominając sobie uliczki i domy, w których dorastał chłopiec, który później stał się jednym z najważniejszych niemieckich pisarzy powojennych. Mieszkańcy i miasto mają dziś okazję spojrzeć na tamte krajobrazy z perspektywy literatury i pamięci. To opowieść o tradycji mazurskiej, rodzinnych wpływach i drodze od dziennikarstwa do międzynarodowego uznania.

• W Ełku – miejsca i ludzie, które ukształtowały młodego autora
• Jak “Słodkie Sulejki” przypomniały mazurskie pejzaże

W Ełku – miejsca i ludzie, które ukształtowały młodego autora

W rodzinnym mieście spędził dzieciństwo i wczesną młodość Siegfried Lenz, wychowywany przede wszystkim przez babcię. To dzięki niej miał kontakt z zanikiem mazurskiej codzienności – obyczajami, opowieściami i pejzażami, które później pojawiały się w jego twórczości. Młodzieńcze lata przerwała służba w Kriegsmarine; z wojska zdezerterował w ostatnich tygodniach wojny, a wojenną drogę zakończył w obozie jenieckim.

Po powrocie do cywilnego życia wybrał dziennikarstwo, które stało się dla niego progiem do literatury. W kilku zdaniach — a w całej karierze w długiej perspektywie — wyłonił się pisarz, którego teksty sięgały do pamięci regionu i za pomocą humoru i empatii opowiadały o ludziach Mazur.

Jak “Słodkie Sulejki” przypomniały mazurskie pejzaże

Debiut Siegfrieda Lenza miał miejsce w 1951 roku, lecz większy rozgłos przyniósł mu opublikowany w 1955 roku tom opowiadań mazurskich, w tłumaczeniu na język polski znany jako “Słodkie Sulejki”. W zamyśle autora utwory te miały być hołdem dla miejsca jego pochodzenia — ciepłym, czasem ironicznym spojrzeniem na krajobraz i ludzi.

“wyrażony ze zmrużeniem oka, wyznaniem miłości wobec mojej krainy”

— tak sam Lenz określał ton tych opowiadań, łącząc humor z czułą obserwacją.

W kolejnych dekadach Lenz zdobywał uznanie i nagrody, które przypieczętowały jego pozycję w literaturze. Wśród wyróżnień znajdują się:

• Nagroda im. Gerharta Hauptmanna — 1970,
• Nagroda im. Tomasza Manna — 1984,
• Pokojowa Nagroda Księgarzy Niemieckich — 1988,
• Nagroda im. Goethego Miasta Frankfurt nad Menem — 1999,
• Nagroda im. Lwa Kopielewa — 2009.

W uznaniu zasług dla pamięci regionu i związku z miastem, w 2011 roku Siegfried Lenz otrzymał tytuł honorowego obywatela miasta Ełku.

Mieszanka osobistych wspomnień, regionalnej scenerii i literackiego kunsztu sprawiła, że jego proza stała się mostem między przeszłością Mazur a czytelnikami na całym świecie. Dla Ełku przypomnienie o tych korzeniach to nie tylko hołd dla autora, lecz też przypomnienie o wartości lokalnej pamięci i literackiego dziedzictwa, które może inspirować kolejne inicjatywy kulturalne i edukacyjne.

na podstawie: Urząd Miasta w Ełku.